NINGING JUMPING :D
THE OLD THINGS.
โอ้โห
เปลี่ยนการเขียนไดอารี่ หน้านี้(และต่อต่อไป)
เพราะหน้าปากซอย
มีการเล่นลิเก แก้บน จ้ะ
ไม่ค่อยจะเกี่ยว
แต่ก็จะพยายาม
เพราะอยากเปลี่ยนนั่นเอง
พูดถึง
เล่นลิเก แก้บน
นานมาแล้ว ที่เคยมีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้น
ผู้คนสมัยนี้ ไม่ค่อยจะพึ่งสิ่งศักสิด กันเท่าไหร่เลย
(ขอโทดด้วยที่ภาษาเสื่อมเพราะขิเกียดนั่นเอง)
เอ้าต่อ
เด่วนี้ คนเราอยู่กันแบบ
เกิดมาเพื่ออยู่ยังไงไม่รุ
ดูมันไม่มีความสุข
ดู ไม่เหมือนเดิม
ขอย้อนไปตอน ป.2
ขนมเบื้อง หมูปิ้ง บุหรี่ตราแมว
ของเล่นร้านลุงธง ขนมร้านป้าส้ม
เกมกด รถเมล์สาย 67 หมากเก็บ โดดยาง
บ่อทราย เพาเว่อเรนเจ๊อ 9ล9
มันไม่เหมือนสมัยนี้
ความรุสึกมันต๊างต่าง
เด่วนี้มัน อะไรก็ไม่รุ
อะไรเดิมๆ ก็เปลี่ยนไป
มันก็คงจะต้องเป็นอย่างนี้
เพราะเราอยู่ในเมืองหลวงของประเทศไทย.
ยังดีที่ จ. อื่นๆ ยังพอมีเหลืออะไรเก่าๆดีๆ
หลงเหลือไว้บ้าง
แล้วอีก 10 ปีต่อไป ?
มันจะเหลือมั้ย
อยากจะย้อนเวลาให้ตัวเอง ก็คงจะทำไม่ได้
ตึก แม่งก็ตั้ง ๆ ๆ ๆ ๆ
เต็มไปหมด
ต่างจังหวัด ก็อยากจะพัฒนา ภูมิลำเนาบ้านเกิด
แต่หารู้มั้ยว่า มีคนเมืองหลวงหลายคนอยู่
ที่อยากจะคงเดิมสิ่งนั้นไว้
อยากจะกลับไป ที่ที่เดิม
สิ่งเดิมเดิม สิ่งที่สวยงาม ตามแบบของเรา
พูดแล้ว อยากจะย้อนเวลา
แต่โลกมันก็หมุนอยู่เรื่อยๆ
อะไรก็เปลี่ยน
ขนาดไซ้ กางเกงกูยังเปลี่ยน
เห้ออ อ
คิดถึง ตอนเด็กๆวะ
ถึงกุจะไม่ได้ ผ่านโลกอะไรมาหลายปี
แต่มันก้ยังจำได้ดี
วันนี้ปัญญาอ่อนอีกแล้ว !
THE LAST WORD : ซึม
